آریا شبکه پیشرو
LOADING
image desc

راهنمای خرید سرور: On-Premise در مقابل Cloud

دسته بندی : شبکه,

در این مقاله ، ما سرورهای پیش فرض و ابری را با یکدیگر مقایسه می کنیم برای انواع موارد مختلف استفاده و ملاحظات عملیاتی. این مقایسه بین مالکیت ، مدیریت و تفاوت هزینه های کلی بین سرورهای اصلی و ابری ارائه می دهد و به عنوان راهنمای خرید کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که بهترین تصمیم بلند مدت را برای مشاغل خود می گیرید.

آنچه ما در حال مقایسه و کاربردهای متداول برای سرورها هستیم

هیچ کمبودی برای شرکت ها یا خدمات تجاری مرتبط وجود ندارد که برای تسهیل مالکیت و نگهداری سرورها وجود دارد. از ابرهای به اصطلاح خصوصی گرفته تا ابرهای عمومی ، از مراکز داده محل سکونت گرفته تا مجازی سازی 100٪-تنوع خدمات موجود امروزه بسیار زیاد است و به مشاغل اجازه می دهد نحوه مالکیت و عملکرد ناوگان سرور خود را سفارشی کنند. در حالی که ما می توانیم یک مقاله کامل در مورد ویژگی ها و مزایای این خدمات در دسترس امروز بنویسیم ، برای این مقاله می خواهیم بر دو روش متداول که یک شرکت می تواند سرور را اداره کند تمرکز کنیم: سرورهای اصلی (فیزیکی) که متعلق به استفاده از آنها ، و موارد سرور ابری که شرکت ها از ارائه دهندگان خدمات ابری مانند Amazon Web Services (AWS) یا Microsoft Azure اجاره می دهند.

پیش فرض : غالباً به عنوان سرورهای محل یا فیزیکی شناخته می شود ، این شامل مالکیت ، نگهداری و نگهداری تجهیزات فیزیکی واقعی است. خود سرور می تواند انواع مختلفی داشته باشد مانند برج که تقریباً شبیه رایانه رایانه ای رایج است که در زیر اکثر میزهای اداری قرار دارد. این فرم همچنین می تواند قفسه ای باشد که کوتاهتر و پهن تر است و طوری طراحی شده است که به صورت عمودی در یک محفظه چیده شود. سرورهای رک بیشترین نوع مورد استفاده در مزارع سرور بزرگ و مراکز داده هستند. صرف نظر از شکل سرور ، مفهوم مهمی که باید در اینجا درک شود این است که مشاغلی که از سرور استفاده می کنند مالک سرور است و آن را اجاره نمی دهد ، یا بخشی از آن (یعنی نمونه سرور) را از یک شرکت دیگر اجاره نمی دهد.

ابر: برای این منظور ما به ارائه دهندگان خدمات ابری در دسترس عموم اشاره می کنیم که به مشاغل اجازه می دهد نمونه ای را در سرورهای فیزیکی که آنها (ارائه دهنده ابر) مالک ، اداره و نگهداری می کنند اجاره کنند (یعنی پرداخت کنند). امروزه بسیاری از ارائه دهندگان خدمات ابری در دسترس هستند ، اما بزرگترین و غالب ترین آنها در زمان انتشار این مقاله خدمات وب آمازون (AWS) ، Microsoft Azure و Google Cloud هستند. همچنین مجموعه ای از ارائه دهندگان ابری کوچکتر و متمرکز بر توسعه دهندگان وجود دارد که به سهولت استفاده خود می بالند و اکثر رابط های وب پیچیده موجود در ارائه دهندگان غالب فوق را حذف می کنند. نمونه هایی از این ارائه دهندگان کوچکتر Digital Ocean و Linode هستند. برای این مقاله ، ما این ارائه دهندگان کوچکتر را مقایسه نمی کنیم و همچنین ابرهای خصوصی ، مراکز جمع آوری یا هرگونه ترکیبی از آن خدمات را مقایسه نمی کنیم.

مکان

اولین و احتمالاً بارزترین تفاوت بین سرور پیش فرض و سرور ابری محل فیزیکی خود سرور است. یک سرور پیش فرض از نظر فیزیکی در جایی در محل کسب و کار صاحب آن واقع شده است. مدیران فناوری اطلاعات خود شرکت ، سرپرستان سیستم یا ارائه دهندگان خدمات شخص ثالث استخدام شده همیشه به سخت افزار فیزیکی دسترسی خواهند داشت. داشتن این نوع دسترسی به سرور به معنی کنترل کامل مواردی مانند نصب ، نگهداری و نگهداری مداوم و همچنین امکان سرویس دهی به هر یک از اجزای سخت افزاری مانند CPU ، حافظه (Ram) و هارد دیسک ها است.

از طرف دیگر ، سرورهای ابری از نظر فیزیکی در مراکز داده بزرگی قرار دارند که به طور انحصاری توسط ارائه دهنده خدمات ابری متعلق به آنها است ، اداره و سرویس می شوند. در حالی که مطمئناً نمونه هایی از شرکت های بسیار بزرگ با منابع فوق العاده بالا وجود دارد که توانسته اند قراردادهای ویژه ای را با ارائه دهنده خدمات ابری خاص منعقد کنند (فکر کنید Netflix و AWS) ، به احتمال زیاد هیچکس از شرکت شما هرگز دسترسی فیزیکی به سخت افزار واقعی که داده ها یا وب سایت شما در ابر میزبانی می شود. با در نظر گرفتن این نکته ، جایی که سرور فیزیکی شما واقع است فقط به مکان مزارع سرور که توسط ارائه دهنده ابر شما اداره می شود بستگی دارد.

گزینه های پیکربندی

هنگامی که یک سرور فیزیکی خریداری می شود ، صرف نظر از اینکه از سازنده تجهیزات اصلی (OEM) مانند Dell یا HP جدید خریداری شده یا از نمایندگی مجاز مانند SourceTech Systems تعمیر شده است ، خریدار می تواند پیکربندی سخت افزار سرور را کاملاً سفارشی کند. مشخصات دقیق مورد نیاز او از فرم-فاکتور ، که می تواند یک برج سنتی شبیه رایانه یا قفسه ای با قابلیت جمع شدن بیشتر باشد ، تا داخلی مانند CPU (شامل سرعت و هسته) ، حافظه (Ram) و هارد دیسک (HDD & SSD)-شما می تواند سرور فیزیکی شما را با مشخصات دقیق مورد نیاز برای راه اندازی کسب و کار شما بسازد.

وقتی در سرور سرور می سازید ، آنچه در واقع انجام می دهید ایجاد نمونه ای از سرور خصوصی مجازی (VPS) است. VPS به شرکت هایی مانند آمازون و مایکروسافت اجازه می دهد تا یک سرور را با استفاده از نرم افزار مجازی سازی تقسیم کنند (تقسیم کنند) ، که به ده ها شرکت مجزا و بالقوه غیرمرتبط اجازه می دهد همه از سرور فیزیکی یکسانی به طور همزمان استفاده کنند. مجازی سازی مورد نیاز برای اجرای این موارد VPS بر اساس نرم افزار پیچیده ای ساخته شده است که اغلب اختصاصی ارائه دهنده ابر خاص است. اگرچه عادی نیست ، اما بسیاری از ارائه دهندگان ابر اکنون اختصاصی را ارائه می دهندسرورهای خصوصی مجازی که از نظر سرورهای خصوصی مجازی استاندارد با سایر شرکت ها به اشتراک گذاشته نمی شوند. با این وجود ، سرورهای اختصاصی اغلب بسیار گرانتر از سرورهای مجازی با پیکربندی مشابه هستند.

نصب و نگهداری

همه سرورها باید به صورت فیزیکی تنظیم شوند و قبل از اینکه بتوانند به هدفی مانند میزبانی وب سایت یا ذخیره داده ها خدمت کنند ، باید به صورت دیجیتالی نیز تنظیم شوند. فرایند راه اندازی دیجیتالی نصب یک سیستم عامل مانند نسخه لینوکس (یعنی اوبونتو یا CentOS) بدون در نظر داشتن سرور فیزیکی یا اتصال دیجیتالی به یک سیستم در ابر ، یکسان است. مواردی که تفاوت آنها نصب و نگهداری فیزیکی است:

برای سرورهای پیش فرض ، هنگامی که تجهیزات را به دست می گیرید ، باید مدیران فناوری اطلاعات را در اختیار داشته باشید یا بتوانید یک ارائه دهنده خدمات شخص ثالث را استخدام کنید تا سخت افزار را به صورت فیزیکی تنظیم و پیکربندی کنید. این شامل نصب و اتصال هارد دیسک ها ، سیم کشی پورت ها و اتصال سرور به شبکه است. بسیاری از شرکتهای متوسط ​​تا بزرگ منابع فناوری اطلاعات را به کارکنانی اختصاص داده اند که در این نوع کارها ماهر هستند ، اما آنهایی که مانند بسیاری از مشاغل کوچک این کار را نمی کنند ، مجبور خواهند بود که به شبکه نسبتاً قوی سراسری از نصاب های شخص ثالث متکی باشند. به محل خود بیایید و تجهیزات خود را برای خود تنظیم کنید ، مطمئن شوید که به درستی پیکربندی شده است و برای شبکه شما قابل دسترسی است.

برای سرورهای ابری ، هیچ سخت افزاری برای تنظیم یا پیکربندی فیزیکی وجود ندارد ، زیرا شما به سادگی در یک قطعه سخت افزاری موجود در مرکز داده ارائه دهندگان ابر فضا اجاره می کنید. با این حال ، این لزوما به این معنی نیست که راه اندازی آسان یا مستقیم است. AWS و سایر ارائه دهندگان بزرگ در سالهای اخیر به سرعت رشد کرده و دامنه خدمات خود را بسیار افزایش داده اند ، به طوری که رابط های وب مربوطه آنها به طرز باور نکردنی پیچیده شده و حرکت در آنها دشوار شده است. در زمان انتشار ، خدمات وب آمازون دارای بیش از 100 سرویس ابری مجزا است که می توانید از بین آنها یکی را انتخاب کنید. گفته می شود ، اگر راه خود را در مورد رابط کاربری آنها بدانید ، ایجاد VPS یک فرایند نسبتاً سریع و ساده است.

امنیت

در حالی که همه چیز را شامل نمی شود ، 2 نگرانی اصلی امنیتی مربوط به سرورها امنیت دسترسی و امنیت پیکربندی است. امنیت پیکربندی به نحوه پیکربندی و نگهداری سیستم عامل و/یا برنامه های سیستم روی سرور شما می پردازد. درست مانند رایانه خانگی شما ، سیستم عامل ها و برنامه های کاربردی سرور اغلب هنگام شناسایی آسیب پذیری ها باید به روز شوند و فرآیند اتصال به سرور و انجام آن به روز رسانی ها (اغلب از طریق خط فرمان) به طور یکسان در هر دو مورد قابل انجام است. -سرورهای وعده و سرور از سوی دیگر ، امنیت دسترسی را می توان به دو صورت در نظر گرفت:

  1. نگرانی های دسترسی فیزیکی (یعنی چه کسانی می توانند با اتصال و اتصال مستقیم به سرور شما قدم بزنند و مستقیماً به آن دسترسی پیدا کنند)
  2. نگرانی های دسترسی دیجیتالی (یعنی اینکه سرورها/رایانه های دیگر می توانند با سرور شما ارتباط برقرار کنند و به طور بالقوه سعی کنند از آسیب پذیری های آن استفاده کنند)

هزینه

هنگام مقایسه هزینه مالکیت یک سرور فیزیکی با هزینه استفاده از VPS در ابر ، ما باید 2 مورد را در نظر بگیریم:

  1. پیکربندی (CPU ، Ram ، هارد دیسک) مورد نیاز ما چیست؟
  2. چه مدت برنامه داریم که این سرور یا VPS در حال کار باشد؟
هزینه خرید یک سرور فیزیکی و پیش فرض از قبل و شفاف است و کاملاً مبتنی بر ورودی های ساده برای درک مانند تولید کننده ، CPU ، Ram ، هارد دیسک است. در حالی که برخی از سرورهای فیزیکی سطح بالا می توانند بسیار گران باشند ، هزینه سرسام آور یک نمونه ابری (در صورت پیکربندی مشابه) تقریباً همیشه زیر 3 سال و در بسیاری از موارد ، فقط زیر 2 سال است.

برنده و نتیجه گیری کلی

بدون سوال موارد زیادی وجود دارد که یک سرور خصوصی مجازی در یک شبکه ابری منطقی است. این موارد معمولاً در حومه هستند ، یا به عبارت دیگر ، زمانی که نمونه سرور بسیار کوچک یا بسیار بسیار بزرگ است (فکر کنید Netflix چند سرور باید در اختیار داشته باشد و بتواند تجارت خود را اداره کند). برای اکثر مشاغلی که موارد استفاده متداول تری دارند ، داشتن یک سرور فیزیکی و پیش فرض منطقی به نظر می رسد. نه تنها می توانید همه چیز را از پیکربندی و مقیاس پذیری گرفته تا دسترسی و موقعیت مکانی کنترل کنید ، بلکه می توانید پول زیادی را در طول عمر سرور ذخیره کنید.

اگر فکر می کنید که یک سرور فیزیکی برای تجارت شما مناسب است ، امروز با یکی از کارشناسان ما در ارتباط باششید تا شما را در این راه راهنمایی کنیم.